W wiadomości news:gogb4l$ej3$1@atlantis.news.neostrada.pl Jurek M
<m...@1...pl> pisze:

>> Groźba zwolnienia znaczy, że nie są przydatni z punktu widzenia
>> pracodawcy,
> Skoro nie są przydatni, to po co ma ich dalej zatrudniać?
> Decyzje podejmuje, kierując się względami ekonomicznymi.
> Przedsiębiorstwo to nie przytułek. Brutalne, ale tak jest.
Oczywiście, przecież sam napisałem.
Pracodawca postępuje wg swojego punktu widzenia, pracownik wg swojego.

>> a jemu punkt widzenia zmieniać się może często i z całą pewnością bez
>> uwzględniania sytuacji pracowników.
> Czy pracownik uwzględnia sytuację życiową pracodawcy?
> Nikt na to nie patrzy.
W dużej firmie pewnie z oczywistych przyczyn nie.
Ale ja kiedyś uwzględniłem. Nie sądzę abym to chciał powtórzyć.

> Natomiast byłem świadkiem tego, że pracodawca, podejmując decyzję o
> zwolnieniu, uwzględniał sytuację życiową pracowników.
> Jeden z nich miał 5 dzieci i był jedynym żywicielem rodziny. Drugi, o
> nawet wyższych kwalifikacjach był kawalerem i mieszkał z rodzicami.
> Zwolnił tego drugiego, choć z bólem serca.
Ja ci wierzę.
Czasem i w szambie można znaleźć perłę.

>> Natomiast w sytuacji zagrożenia podstawowych interesów życiowych
>> postępowanie opisanych w artykule pracowników jest całkowicie
>> zrozumiałe i w żadnej mierze nie zasługuje na potępienie.
> Jak to mówią "tonący brzydko się chwyta...", ale są to działania doraźne,
> obciążające nas wszystkich.
> Trudno potępiać kogoś takiego, ale jest tylko dowodem na nieporadność
> życiowią pracownika.
Nie mogę się zgodzić z tak stanowczym stanowiskiem.
Ludzie bywaja w różnych sytuacjach życiowych, nie zawsze zawinionych przez
siebie.
Nawet jeśli ktoś jest rozsądny, nie zakłada rodziny bez zapewnienia
stabilnych i wystarczających dochodów i bez zapewnienia rezerw finansowych,
nie zaciąga nonsensownych kredytów itp. zawsze może wydarzyć się coś, czemu
po prostu nie da rady podołać albo nie zdążył się przygotować - ciężka
choroba, śmierć osoby bliskiej, inne zdarzenie losowe.
A jaką nieporadnością wykazuje się mieszkaniec małej miejscowości, w którym
jest jeden strategiczny pracodawca?
Albo osoba 50+? Nieporadnie żyje tak długo?

> Co prawda, pobyt w szpitalu, na zwolnieniu na koszt
> pracodawcy/podatnika, na krótką metę złagodzi skutki redukcji, ale nie
> poprawi jego sytuacji życiowej.
Na ponoszenie kosztu przez pracodawce nie on wpływa tylko ustawodawca.
Na ponoszenie kosztu przez podatnika tak samo, a poza tym jest przecież
ubezpieczony.
Jak ci ktoś walnie auto, to naprawiasz na koszt ubezpieczonych (w tym swój).
Taki mechanizm nosi nazwę solidaryzmu społecznego.

> Jeśli tak jak ty to określasz, nasze
> życie to nieustanna walka o byt, niech "giną" ci słabsi, którzy nie
> potrafią się przystosować, którzy kombinują, przekraczają obowiązujące
> zasady, kradną, idą na skróty... Wspierajmy raczej tych, z którymi los
> obszedł się okrutnie, nie z ich winy. Bo przecież chcemy być ludźmi,
> nieprawdaż?
Nie sposób się z tym nie zgodzić.
Tylko ty wkraczasz w sferę idei, a ja mówię o przyziemnych realiach.

--
Jotte