Jak w temacie. Wyobraźcie sobie zdolnego młodego człowieka, który poszedł na
studia i postanowił odreagować lata spędzone z książkami. Przez całą
podstawówke i liceum byłem rodzajem outsidera ze względu na brak
zainteresowania zabawą itp. Siedziałem sobie cichutko w domku i zdobywałem
wiedzę z przeróżnych tematów, bo wszystko mnie interesowało (historia,
polityka, akonomia, nauki ścisłe....). Nagle znalazłem się na studiach
(kierunek jak najbardziej techniczny), w towarzystwie ludzi, którzy jak mi
się zdawało jedynie o zabawie myśleli. I spędziłem bezczynnie te 5 lat, nie
szukając pracy, praktyki itp., nie zdobywając tej naprawdę użytecznej wiedzy
(w każdym razie nie w takim stopniu jak bym w tej chwili chciał i na jaki
pozwalają mi możliwości). Mogę powiedzieć, że jedyne czego naprawdę
nauczyłem się na studiach to praca w warunkach stresu i pod presją czasu,
gdyż wszystkie projekty które innym zajmowały powiedzmy 2-2,5 miesiąca ja
zmuszony byłem robić w 2 tygodnie przed sesją. Do tego doszło jeszcze pare
innych nieprzyjemnych spraw, które jednak wolałbym przemilczeć. Przejrzałem
na oczy w okolicach marca. Kłopoty finansowe zmusiły mnie do poszukiwania
pracy i jakież było moje zdumienie: na około 100 wysłanych CV na żadne nie
otrzymałem odpowiedzi (szablonik CV i listu motywacyjnego :). W tym momencie
pracuję "na czarno" jako informatyk, agent handlowy, sprezdawca i Bóg jeden
wie kto jeszcze (takie troche rozległe obowiązki) starając się wierzyć w
stwierdzenie pracodawcy, że podpiszemy umowę o pracę jak tylko się obronię
(z resztą nawet jeśli nie podpiszemy to to czego się nauczę jest moje :). I
teraz pytanie: jak przekonać pracodawcę by uwierzył w moje możliwości i chęć
wykazania się jeżeli taki pracodawca widzi że koleś sie za przeproszeniem
opier.... podczas studiów. A o tym że chcę się wykazać świadczyć może to, że
nawet pracując przez miesiąc w hipermarkecie starałem się robić więcej i
lepiej od innych :). Mam jeszcze kilka pytań ale pozostawię je na później...

Pozdrawiam
Dawid