Użytkownik "krzysztofsf" <k...@p...gazeta.pl> napisał w wiadomości
news:c7rg4h$j46$1@inews.gazeta.pl...
>
> Użytkownik "JL" <jl@[cut]noemail.pl> napisał w wiadomości
> news:c7odjk$kej$2@81.210.16.254...
> > > Powstaje kwestia czy przy takim początku firmy nie jest dobrze przyjąć
> > model awansu:
> > > w którym pracownik w miarę poświęcenia i doświadczenia może się stać
> > > współ udziałowcem(współ właścicielem) firmy.
> >
> > Należałoby zastanowić się czy wszystkie "dobre zachodnie koncepcje"
> przyjęły
> > się
> > na polskim rynku i dlaczego?
> > Co leży u podstaw kreowania postaw pracowniczych - generalizując - w
> Polsce.
> >
>
> Nie wiem, czy na zachodzie czy bardziej w USA?
> Jesli chodzi o Stany, to sadze, ze model obdarzania znaczniejszych
> pracownikow - raczej kierownictwa, udzialami firmy (odbieram to jako tak
> jakby pozyczyczke - nie mozemy ci teraz wiecej zaplacic ale pozyczmy od
> ciebie twoja aktywnosc - jesli sie uda to wszyscy zyskamy na tym w
> przyszlosci) powstawal dlugie lata zanim osiagnal skale widoczna na
> przykladzie pierwszych pracownikow Mikrosoftu. Moze to wynika z tego, ze
tam
> jest bardzo duzo prawnikow i przyjal sie
> jako odmiana ich systemu polegajacego, ze prawnik dazy w danej kancelarii
do
> zostania udzialowcem a na koniec wspolnikiem?
> Kiedys czytalem, ze Stany nie sa o 20 lat bardziej rozwiniete od Europy, a
o
> 50 lat "w bok".

Struktura organizacyjna kancelarii prawniczej zdecydowanie różni się od
modelu dowolnego innego przedsiębiorstwa. Każdy z prawników prowadzi
zazwyczaj odrębną praktykę, łączy ich marka i zyskowność/prestiż "tematu",
dodatkowo wielkość "podatku" odpalanego właścicielom . Dla pewności jutro
dopytam jak takie kancelarie w Polsce i dla odmiany w Stanach funkcjonują. W
przypadku pozostałych firm rzecz ma się zupełnie inaczej. Etatowi
pracownicy, kadry, struktura organizacyjna zbudowana zgodnie z potrzebami
realizacji procesów biznesowych firmy. Najwygodniejszą formą działalności
gospodarczej umożliwiającej tego typu operacje (wypłata części wynagrodzenia
w akcjach) jest Spółka Akcyjna.
Status spółki dokładnie opisuje zasady zbycia akcji, często ustalane jest to
w ten sposób, żeby maksymalnie utrudnić niekontrolowane manewry ze zbywaniem
akcji. Zazwyczaj procedura taka obejmuje poinformowanie zarządu o zamiarze
zbycia np. z 2 miesięcznym wyprzedzeniem, lub np. zarząd ma 2 miesiące na
rozpatrzenie petycji. Mamy zatem problem ze swobodnym spieniężaniem
papierów. Jeśli jednak zarząd zechce pozbyć się niewygodnych,
mniejszościowych udziałowców wystarczy, że poweźmie decyzję o podniesieniu
kapitału spółki. O ile mnie pamięć nie zawodzi, każdy z akcjonariuszy musi
wyłożyć z kieszeni kwotę proporcjonalną do ilości i wartości posiadanych
akcji. (Temat do doprecyzowania dla dociekliwych). W tym momencie
wyskakujesz z kasy, albo sprzedajesz akcje po cenie proponowanej przez
nabywcę - wskazanego lub zaakceptowanego przez zarząd (np. niższej od
wartości księgowej).
Do czego zmierzam.
Posiadanie akcji wiąże się z ryzykiem nie tylko związanym z sytuacją
ekonomiczną firmy, ale również z jej strategią i polityką finansową. W
obliczu niestabilności gospodarczej, zmieniających się przepisów fiskalnych,
inwestowanie w taki sposób swojego wynagrodzenia jest dosć ryzykownym
pomysłem. Realna wysokość osiąganych przychodów przez szeregowego
specjalistę, czy kierownika średniego szczebla praktycznie wyklucza te osoby
z kręgu kandydatów na przyszłych właścicieli. Do tego dochodzi ludzka
mentalność. Właściciel łopatki czuje się dyrektorem całej piaskownicy itp.
Do tego kwestie podatkowe w momencie zbycia.
Zatem dla przeciętnego Kowalskiego perspektywa otrzymania "śmieciowych"
akcji może się wydawać nie dość kusząca.

:)

Pozdrawiam

JL