Droga Ewo!
Decyzja jest bardzo poważna i na całe życie! Moje doświadczenia w tej
profesji są bardzo przykre. Przez 5 lat pracowałam w szpitalu, w między
czasie podjęłam studia na Wydz. Pielęgniarstwa i Nauk o Zdrowiu. Z
powodu "nieprzychylności" koleżanek zmieniłam szpital na zakład pracy
chronionej. Tam nauczyłam się podstaw ksiegowości, ekonomii, marketingu,
handlu, przepisów dotyczących vat-u, ubezpieczeń, obsługi kasy fiskalnej i
miotły. Pracowałam tam przez przeszło 3 lata.
W czerwcu uzyskałam tytuł mgr pielęgniarstwa (na ocenę b.dobry).W ramach
puszenia się: miałam też włsny odczyt na konfernecji międzynarodowej w
Lublinie. Od czerwca jestem osobą bezrobotną!i tu zaczyna się wątek paranoi
polskiej rzeczywistości...

Praca w szpitalu:
-za 800 zł netto, na 3 zmiany ale tylko pod warunkiem, że któraś
z "koleżanek" zaciąży i pójdzie na urlop macierzyński
-dziewczyny z wyższym są zwalniane: rzekomo szybciej sobie znajdą pracę!
Przychodnie:
-"my nie mamy takich wysokich wymagań w stosunku do pracowników"
-"może firmy farmaceutyczne?"
Firmy farmaceutyczne:
- ja osobiście przegrwałam z lekarzami - przez przypadek dowiedziałam się, że
przyjeli na moje miejsce człowiek który skończył Wydz. Lek. w październiku
zeszłego roku
- "a nie będzie miała Pani kompleksów w czasie rozmowy z lek.?"
Wyjazd:
- nie chcę emigrować! ... przynajmniej narazie :-(

Tak wygląda moja sytuacja.
Co do pracy w szpitalu...sama praca jest super! ja "działałam" na Intensywnej
Neurochirurgicznej (przez 3 m-ce, zwolnili mnie ponieważ nie doszłam do
siebie po operacji - "swojemu" zawsze przydarzają się komplikacje
pooperacyjne, to też powinnaś wiedzieć :-) dotyczy to także rodziny!).
Później Intensywna terapia i anestezjologia.
Duża dawka adrenaliny, ogromna satysfakcja, stres!
Cóż ja mam tą wadę, że przywiązuję sie do Pacjentów: pamiętam KAŻDĄ
śmierć....KAŻDEGO Pacjenta...
Koszmarem niestety były płaca i atmosfera. Środowisko pielęgniarskie jest
obrzydliwe!!- długo by opowiadać....
ach, żebyśmy się chodź w 40% rozumiały i szanowały jak lekarze.

Dumna jestem z takich chwil gdy Chory powiedział do mnie: o przyszedł mój
aniołek, albo tylko pani pozwolę robić sobie zastrzyki.
Dumna jestem z tego, że NIGDY nie wzięłam łapówki!
Nienawidzę jak mówi się do mnie per siostro, albo piguła !!
Generalnie to nie przyznaję się po jakich jestem studiach, mówię, że
skończyłam medycynę ;-P

Życzę wytrwałości, obyś doczekała sytuacji do której my byliśmy
przygotowywani podczas studiów.
Pozdrawiam


--
Wysłano z serwisu Usenet w portalu Gazeta.pl -> http://www.gazeta.pl/usenet/